Al Stewart

Stewart begint als dertienjarige jongen met gitaarspelen. Hij verschijnt in Tony Blackburns band The Sabres van waaruit hij als twintigjarige doorgroeit naar de Londense RnB scene en zijn acoustische gitaar verruilt voor een elektrische. Hij verruilt opnieuw van gitaartype als hij in 1965 verhuist naar Londen.

Stewart komt daar in contact met Paul Simon Bob Dylan en Bert Jansch en deze trits brengt hem tot het besef erbij te moeten horen bij iets wat naar eigen zeggen De geboorte van iets gigantisch iets revolutionairs is. Stewart woont samen in een huis met Simon en Garfunkel Jackson C. Franks en Sandy Dennu en plukt de vruchten van een bloeiende folkscene.

Na zijn eerste uitgebrachte single The Elf gebaseerd op Tolkiens In De Ban Van De Ring een niet succesvolle single waarop Jimmy Page op gitaar te horen is tekent Stewart uiteindelijk een platencontract bij CBS waar hij een aantal albums uitbrengt met vooral zelfreflectieve liefdessongs.

Het autobiografische album Love Chronicles is het enige album dat in de VS wordt uitgebracht. Het trekt de aandacht mede door de toepassing van het woord fucking in het gelijknamige nummer op dit album.

OP het volgende album Past Present And Future uit 1974 schakelt Stewarts fascinatie voor liefde over op fascinatie voor historische verhalen en wordt hiermee eindelijk beloond met zijn eerste Amerikaanse hitlijstalbum.

Time Passagesovertreft in 1978 voorgaande prestaties dubbel en dwars maar niet lang hierna ontglipt de creativiteit Stewart. Er ontstaan hierdoor moeilijkheden over zijn contract en hij verandert van platenlabel.

In 1984 verschijnt er weer nieuw werk van hem Russians And Americans een zeer gekleurd album leidt tot een teleurstellende verkoop. Hierna verschijnen nog wel albums van Stewart maar echt opmerkelijk is het in 2001verschenen album Down In The Cellar een muzikale ode aan de wijn.

Stewart is nog steeds muzikaal actief en toert momenteel door Amerika.