Dalida en Alain Delon

Zangeres die zowel in haar geboorteland Egypte, als in Frankrijk vanaf de jaren ’50 mateloos populair is. De rest van de wereld kent Dalida voornamelijk van haar Frans-talige klassieker ‘Gigi L’Amoroso’ uit 1974.

De als Yolande Gigliotti geboren Dalida groeit onder de hoede van haar Italiaanse ouders op in het Egyptische Cairo. In 1954 speelt ze haar eerste filmrol en wordt ze Miss Egypte. Ze noemt zichzelf Dalila, naar de historische film Samson and Delilah. Later wordt de artiestennaam veranderd in Dalida.

Om zich als actrice meer te kunnen ontplooien vertrekt ze naar Parijs. Ze krijgt inderdaad een filmrol, maar ook wordt ze als zangeres ontdekt. Producer en platenbaas Eddie Barclay biedt haar een contract aan en al haar tweede single ‘Bambino’ is in 1956 een enorme hit in Europa.

Meer succesvolle singles volgen, waaronder ‘Les Gitans’ (1958), ‘Ciao Ciao Bambina’ (1959) en een vocale versie van ‘La Danse de Zorba’ (1965). Het levert haar grote successen op, echter niet in Engelstalige landen.

Met aanpassingen van haar imago en haar repertoire probeert ze een brug te slaan naar Engeland en de Verenigde staten. Ondertussen speelt ze regelmatig in Franse en Italiaanse films.

Haar persoonlijke leven neemt in de tweede helft van de jaren ’60 een tragische wending als zij, na de zelfmoord van haar toenmalige vriend Luigi Tenco, zelf ook een zelfmoordpoging doet. Ze herstelt en neemt een aantal meer ingetogen nummers op, waaronder 'Darla Dirladada' en later ook ’Avec Le Temps’ en ’Je Suis Malade'. Ook haar ex-man en ontdekker Lucien Morisse beneemt zich later van het leven.

Met regelmaat treedt ze op in de Verenigde Staten waaronder in de Carnegie Hall in New York. In 1975 heeft ze in Frankrijk een heuse discohit met ‘J’attendrai’. Ze heeft een verhouding met de Graaf van St.Germain die later geen graaf blijkt te zijn en bovendien meer op mannen valt. Voor het publiek vergroot het alleen maar de mystiek rond haar persoon en het verstevigt haar populariteit in de Franse homokringen.

In die tijd brengt ze ‘Paroles Paroles’ uit een duet met Alain Delon, gevolgd door haar beroemdste nummer: ‘Gigi L’Amoroso’. Ze brengt eveneens het Arabische ‘Salma ya Salama’ uit, over de vrede tussen Israël en Egypte.

In de jaren 80 doet ze het kalmer aan en speelt in 1986 in de Egyptische film The Sixth Day. In 1987 wordt Dalida dood aangetroffen. Ze heeft op 54-jarige leeftijd zelfmoord gepleegd. In de buurt waar ze decennia woonde, vlak bij Montmatre eert de stad Parijs haar met plein: Place Dalida.